Rolling the Rockies

Blog-wise even een flash forward naar juni. We hebben jullie nog niet jaloers kunnen maken met de gebeurtenissen en tripjes eerder dit voorjaar, maar de trouwe luisteraars willen graag vakantiefoto´s en -verhalen, dus we gaan even onchronologisch bloggen.

We did it!

Onze welverdiende vakantie begon met een paar daagjes luieren op het strand... not! Na een zooitje halve marathonnen wilde ik wel heel graag een keer een hele doen en het leek ons wel relaxed om de Rock 'n Roll van Seattle te doen, want daar kwamen we toch langs op weg naar de Canadian Rockies. Relaxed was het zeker niet, maar ik mag een vinkje zetten bij 'marathon uitlopen' op het lijstje van dingen die ik altijd al had willen doen! Het was een regelrechte hel, ontzettend zwaar parcours met heel veel beton, tunnels, heuvels en de laatste 3 mijl was een heen-en-weertje het industriegebied in; dan voelt 3 mijl weer aan als een nieuwe marathon. Maar er was ook heel veel goede muziek, het weer was perfect, m'liefie liep gezellig mee en jarige San stond te zwaaien bij de finish! 

En het finishen van de marathon was de officiële start van de vakantie! Op naar San Juan! Onderweg ff gedouched bij een RV park en natuurlijk bier&burgers om de overwinning te vieren. De campsite op San Juan was een 'luxe': douche & stromend water en we hadden een plekje gereserveerd, dus zonder al te veel gedoe konden we fris in coma vallen. Om de volgende dag niet uit de tent te kunnen komen; mijn knie was volledig verrot door een genegeerde blessure en de bovenbenen voelden als 2 gigantische blauwe plekken. Ik heb overwogen de hele hike-vakantie te cancellen, maar na 2 dagen kon ik wel weer hurken zonder dood te gaan. Op San Juan hebben we een walvis-safari gemaakt, 3.5 uur in een snelle boot langs prachtige eilandjes met onderweg harbor porpoises (mini dolfijntjes), bald eagles, en zeehonden, met als goal: orca's! De J-, K- en L-pod zijn 3 groepen orca's die het hele jaar rond San Juan verblijven, wij hadden de L-pod in de smiezen (Sjoerd vroeg zich af er een i-pod was, whahahahaha). De boten mogen niet heel dichtbij komen, maar met de verrekijker kon je ze heel goed zien. Prachtig om ze zo sierlijk door het water te zien duiken en soms maakten ze een klein bommetje! Tijdens ons rondje eiland na de boottocht (lekker Amerikaans by car, want lopen ging nauwelijks) hebben we ook nog orca's gezien. En een dikke zeehond die zoveel had gegeten dat ie alleen nog maar dom kon drijven (helaas hadden we het oppeuzelen van de inktvis net gemist). 

De volgende dag gingen we met de boot van 6u richting Canada! Het was een lange trip, maar ook heel erg mooi. Het eerste stuk vanaf Vancouver BC was langs Mt Baker (oplettende luisteraars?! Yeppers, daar hebben we vorig jaar geboard) en daarna begint langzaam de stijging naar de Rockies. Grappige jongens die Canadezen: 10 km na het laatste tankstation staat er een bordje met 'komende 120 km geen gas' ... terug! Zeg dat even vóór het laatste tankstation :S (oplettende luisteraars?! Indeed, Canada was wel zo slim om het metrisch stelsel over te nemen. Maar Yoda is Amerikaans, dus we hebben wel eens per ongeluk 40 mijl/uur gereden ipv km/uur). Anyway, de Rockies! Wist u dat het daar een uur later is? Nee, wij ook niet. Wel lekker, dat lange licht, vooral omdat we nooit voor 9/10 terug op de camping waren en dan nog beer-proof moesten koken. De eerste camping (in Banff NP) had een elektrische omheining, konden we alvast oefenen.

Grizzly's, check!

Om het nut hiervan te benadrukken hadden ze net buiten de camping een grizzly met 2 babies neergezet: op het lijstje van wildlife: grizzly, check! Ondanks het hek werd er wel van je verwacht dat je je aan de anti-beer regeltjes hield: voedsel, toiletspullen, kampvuur-kleding, koelboxen, stinkschoenen, alles wat ruikt moet de auto in. Geen afwaswater morsen, niet kruimelen, geen halve worsten in het kampvuur laten liggen. Met een headlamp en bij voorkeur niet alleen naar het toilet gaan als het donker is. Het lijkt allemaal wat overdreven, maar een fed bear is een dead bear en waarschijnlijk ook een dead tourist, dus we nemen het zekere voor het onzekere en hopen maar dat iedereen dat doet. De rangers die de camping beheren houden alles goed in de gaten en ze gingen zelfs 's ochtends onze vuurplaats uitvegen en het hout opstapelen (dit is equivalent aan bed opmaken als je in een hotel zou slapen). 

De volgende dag hebben we een voorzichtig hikeje gedaan bij Johnston Canyon, een natuurlijke Piranha met zwembad-kleurig water wat we nog veel zouden zien in het park. Bijna alle watertjes zijn turquoise gekleurd door het steengruis wat er in drijft (wildlife-lijst-check: squirrels!). Daarna zijn we de Bow Parkway afgereden, wat te boek staat als een soort natuurlijke safari. Zodra je een paar auto's zag staan wist je: wildlife alert! En zo hebben we mountain goats, bighorn sheep en elk gezien (check, check, dubbelcheck). Om de beentjes te sparen hebben we nog een stukje gekanood (halve otter-check, want ik weet het niet helemaal zeker) en de dag werd afgesloten met een bezoekje aan de Hot Springs in Banff. Oh, nog 1/3 moose-check, alleen San heeft 'm gezien.

Het adembenemende Lake Louise

Woensdag ging het echte werk beginnen, een hike van ~18 km bij Lake Louise. Het eerste gedeelte was North Face meets Prada, een verhard stukje weg met flitsende Japanners, schoothondjes en mantelpakjes. Op de grens van de beschaving (lees: waar het asfalt ophield) stond ik een gesprek af te luisteren waaruit op de maken viel dat die ochtend een beer was gesignaleerd op de trail, maar dat ze nu aan de overkant van het meer liep. Al turend door de verrekijker naar de overkant hield Sjoerd ons opeens staande: loopt daar 25 meter voor ons opeens een grizzly mama met 2 cubs de bosjes uit!! 'Freeze en langzaam achteruit lopen, vooral geen aandacht trekken' luidt het grizzly advies, dus dat hebben we braaf gedaan. 

Nog meer grizzly's

Maar toen mamabeer de bosjes weer indook zijn we stiekem toch zachtjes achter haar aan gaan lopen, wel gewapend met wat extra hikers, want een ander advies luidt dat je in grote groepen moet hiken. Mamabeer besloot ook het pad te volgen, en zo liepen we een tijdje op veilige afstand achter haar aan. Totdat vóór mamabeer andere hikers opdoken en ze niet meer zo goed wist welke kant ze op wilde gaan. Toen was ik even bang dat ze één kant zou kiezen en een van de groepjes hikers aan stukken zou scheuren, maar gelukkig liep ze van het pad af een hoger gelegen veldje in: kodak-moment! De rest van de hike hebben we veel geklapt en gekletst (anti-grizzly tip #3: laat de beer horen dat je er bent), want je weet maar nooit wanneer ze weer opduiken. Het was een prachtige tocht naar de voet van een paar gletchers, een theehuis met brownies en chocomel (het personeel moest er ook heen hiken, ze hadden geen last van beren, wel van stekelvarkens ), Mirror & Agnes Lake, en de Little Beehive voor een prachtig uitzicht op de vallei (wildlife score: goats en een fluitende hoary marmot). Dit was de mooiste wandeling die ik ooit in mijn leven heb gemaakt en het zal nog wel een tijdje op 1 blijven staan, adembenemend! 

Pareltjes langs de most scenic highway

Donderdag zijn we naar Jasper gereden, wat de 'most scenic highway' van het continent moest zijn. Het was inderdaad prachtig, maar het weer zat niet echt mee, dus we hebben een paar korte stops/hikejes gemaakt en de rest van het landschap vanuit een met vliegjes beplakte Yoda bekeken (wildlife score: zwarte beer!). 'De Eiffeltoren van Canada' aka de Athabasca gletcher viel een beetje tegen.

Sjoerd vond hem maar viezig en we mochten er niet eens op staan (er was al een x aantal mensen doodgevroren omdat ze in een spleet vast waren komen te zitten). Het was ook freakin' koud! Bij de campings in Jasper stond een giga rij, dus zijn we eerst maar even gaan hiken bij de Five Lakes. Terug in de beschaving stonden er nog steeds files bij elke camping in 't dorp. Wat bleek? Het was Canada-day (1st of July), wat betekent dat het een soort paas/pinkster weekend was, wat betekende dat er dus nergens op een camping nog plek was... Adequate beslissingen en 20 minuten terugrijden brachten ons bij een basic camping zonder elektrisch hek, maar mét plek! Sanneke sliep die dagen in de auto . Vrijdagochtend hebben we een hike gedaan bij Maligne Lake (5 km omhoog klimmen, van 1600 m naar 2140m, dan heb je echt minder zuurstof!) en 's middags hebben we mountainbikes gehuurd. Dat was op de beren na het gaafste ding van de vakantie!

Stoer!

Onwijs diehard door de modder, over wortels, stenen, steil omhoog, steil naar beneden, bloed, zweet en angst voor beren, want op de fiets kunnen ze helemaal opeens voor je neus staan... De rit bracht ons bij Maligne Canyon (Piranha II), maar het hiken daar ging niet helemaal meer van harte, we waren vrij dood door de eerdere inspanning die dag. Terug in Jasper natuurlijk beer&burgers, hadden we verdiend! Zaterdag begon de lange terugweg naar het zuiden van het park (wildlife score: zwarte beer #3, maar inmiddels begonnen we al dat geflits een beetje zielig te vinden). Onderweg twee hikjes gedaan waaronder Parker's Ridge, waarvandaan je heel mooi de gletchers kon zien liggen (wildlife score: marmots en pica's). De campings ten zuiden van het park waren natuurlijk ook vol (want het was ook nog eens 4th of July weekend), maar een enorme aso camping achter een benzinepomp had nog wel (zat) plek. Voor beren hoefden we daar in ieder geval niet bang te zijn. Zondag zijn we doorgereden naar Idaho, om daar nog lekker een paar uurtjes te zonnen bij een meer. De hele vakantie was vrij druk en koud geweest, door de hoogte en gebrek aan zon, dus ff luieren in de zon was een welkome afwisseling. En maandag via een langzame maar hele mooie route door zuid/oost-Washington en noord-Oregon weer naar terug naar huis (wildlife score: een dromedaris?!). Ik weet dat het een lang verhaal was, maar vergeet de foto's niet te bekijken! Het is niet te beschrijven hoe mooi en groots de natuur daar is en het is eigenlijk ook niet met de camera vast te leggen. Jullie moeten er maar gewoon een keertje heen gaan, nog een gids nodig...?

Foto's: http://picasaweb.google.com/bruintjedebeer1/SeattleSanJuanCanada2011?authuser=0&authkey=Gv1sRgCJzJy9Sc4vmvFA&feat=directlink
Miekje