It was the summer of 2010

5 redenen waarom het zo stil was op de site (en waarom het nu zo'n lang verhaal wordt)

1. Mighty St. Helens
Het was 18 mei 1980 toen de vulkaan St. Helens uitbarstte. Na de uitbarsting was de berg onthoofd en 400 meter lager. 600 km2 bos raakte bedolven onder gruis, as en weggeblazen bomen. Begin juli 2010 hadden de Portland postdocs een lang weekend en besloten ze met de gloednieuwe auto richting St. Helens te rijden. Alsof ze na de uitbarsting niet even een vierbaanssnelweg door de krater hadden kunnen aanleggen, mán wat een omweg om bij de voet van de berg te komen.

Overgangen

Met een frisse wind in het gezicht scheer ik op de fiets Burnside af. De herfst kondigt zich aan in Portland. Bomen beginnen te verkleuren en hun lange schaduwen onderbreken de warme gloed van de laagstaande zon. De Voodoo Doughnut waar ik elke dag langs kom is afgezet. Er staat voor het eerst in zes maanden geen rij. Bij de Willamette aangekomen draai ik naar het zuiden. Het aantal zwervers dat aan het water overnacht lijkt afgenomen, evenals het aantal hardlopers. Ze trainen waarschijnlijk -net als ik- voor de Portland Marathon op de magische datum 10-10-10. Er rest deze week nog één training van 10 km zodat de benen niet vergeten wat hardlopen is.