Het is herfst in Portland. Mid oktober werden we nog verblijd met een week van uitzonderlijk warm en droog weer, maar sinds een paar weken is het echt guur buiten. De maanden van druilerigheid en depressie zijn gekomen, aldus de Oregoniërs. Wij Nederlanders zijn wel iets gewend (uit diverse telefoongesprekken met het thuisland hebben we geconcludeerd dat jullie ook mr. herfst hebben binnengelaten) en bovendien brengen deze maanden ook leuke dingen met zich mee zoals supermooie paddenstoelen en Halloween!
Onze eerste kennismaking met (pre-)Halloween was de pumpkin patch, of eigenlijk de file ernaartoe. De pumpkin patch is een boerderij die pompoenen verkoopt en de onze had ook een maisveld met een doolhof erin ("de Maize"). Deze toko is zo populair dat we bij de eerste poging om de Scary Maize in te gaan 45 minuten in de file hebben gestaan om vervolgens te horen te krijgen dat ze dicht waren. Dan maar naar een Haunted House (= spookhuis), want dat was volgens onze buddies zeker zo cool. We werden in groepjes door een stelsel van gangen en kamertjes geleid waar elk hoekje een ander thema en een andere freak had. Zo was er bijvoorbeeld de 'mad scientist' en een doorgedraaid meisje dat al haar knuffels aan bloederige flarden had gesneden. Het was wel een beetje eng, vooral de zombie met dichtgeregen mond die af en toe met een soort knetterpistool om de hoek kwam zeilen, maar het ging heel snel en er waren zoveel mensen binnen dat de freaks een beetje druk waren. Een week later zijn we wel naar de Scary Maize gegaan en dat was echt veel leuker (of enger...). Sowieso in het donker in een maisveld rondlopen is niet echt een pretje, maar deze freaks konden er wat van! Vooral de Ork en Jason met de kettingzaag joegen me de stuipen op het lijf. Ontzettend gelachen en vooral heel hard gegild!
Naast tijd doorbrengen met freaks hebben wij 2 weekenden full time zitten knutselen aan onze eerste Halloween kostuums. De eerste gelegenheid was de halve marathon of 'Run like hell' met als thema Alice in Wonderland, de outfit moest dus draagbaar zijn. Sjoerd ging als de gestreepte kat en kwam erachter dat coomassie niet echt een geschikte kleurstof voor tie-dye was en had als onhandige items een staart en oortjes. Ik ging als de harten koningin compleet met cape en kroon. De halve marathon was een feest: Na vijf minuten struikelde ik al over de cape, dus die heeft de rest van de race in mijn rokje gepropt gezeten. Daarna begon het keihard te regenen, met als bijkomende klachten: make-up in de oogjes (m/v), afzakkende rokjes en dus ook afzakkende capejes, hartjes en kaarten die langzaamaan in papier maché veranderden en zeiknatte schoenen. Dan hebben we het nog niet over de gigantische berg die we over moesten. Ondanks alle tegenslagen kwamen we met 2.04 over de finish, waar we een half uur in kletsnatte kleertjes bij de garderobe moesten wachten. Maar geloof het of niet, achteraf gezien was het een hele leuke race!
Halloween 2 was een feestje bij collega Liz waar we als Storm en Wolverine van de X-men heengingen. Wederom een hele zaterdag knutselen, maar deze keer regende ons de outfit niet van het lijf en was de grootste uitdaging van de dag het wegwerken van een aantal uitstekende cocktails. Op het feestje waren de meeste mensen (behalve Matt die verkleed was als een doos snoepjes) niet bijzonder verkleed, maar in de pub waar we daarna heen gingen was het een gekkenhuis: een totempaal, wasbeer, mario&luigi, prachtig geschminkte en geklede ouderwetse spoken, een one-night stand, spaceman, een poedel, etc. Een hoop gekochte pakken, maar ook hele indrukwekkende eigen creaties. Ik heb al een idee voor volgend jaar en ik denk dat ik in mei maar eens ga beginnen met knutselen!
Verder was Sjoerd jarig, wat we hebben gevierd met een aantal collega's/vrienden. Dat onderstreepte weer een aantal rare gewoontes: Amerikanen nemen geen cadeautjes mee naar feestjes, maar eten en drank. Als Nederlanders sloegen wij dat af, want ja, bij een goed Hollands feestje hoort een goed - door de gastheer - gevulde koelkast. Met als gevolg dat de meeste mensen een beetje onhandig met lege handen stonden. Op Izzy na, een Duitse die al bijna 15 jaar in de USA woont, zij had koekjes én een cadeautje! Na wat speurwerk blijkt dat Amerikanen hun vrienden en familie voornamelijk met kerst overladen met cadeaus, dat overladen kun je denk ik letterlijk nemen. Niet altijd uit vrije wil, maar ja, als schoolvriend zus je een cadeau stuurt moet je ook wel wat terugsturen. Nog hysterischer is dat sommige mensen een cadeaulijst bij een winkel laten maken (dan ga je met een scanner door de winkel en scannen maar wat je wil hebben en vooral niet nodig hebt) en die dan rondsturen. Een collega van mij is net getrouwd en elke keer als we het afgelopen half jaar haar kat gingen voeren stond er weer een halve kitchen-aid op de stoep. Nu heeft ze vijf pastamakers, twintig salad bowls en geen keukenkastje meer over. Maar... er moet wel een nieuwe lijst voor kerst gemaakt worden, zou ze er nieuwe keukenkastjes op zetten?
Foto's! http://picasaweb.google.com/bruintjedebeer1/Herfst2010?authkey=Gv1sRgCMet_sz2r7q6CA&feat=directlink
Miekje
Geen opmerkingen:
Een reactie posten