Het regent. De herfst is officieel begonnen. Mud season noemen we het hier. Naast een occasional hikeje tussen de buien door en het knutselen van je halloween kostuum is er niet zoveel te doen. En dat is maar goed ook, want na een hele zomer op pad te zijn geweest was het dit weekend hoog tijd voor wat skype-sessies, nieuwe olie, opruimen, schoonmaken, cupcakes, werk én een nieuwe blog.
De blog dus, maar hoe? Zitten jullie te wachten op een hele lijst van korte samenvattingen van de geweldige dingen die we hebben ondernomen deze zomer? Of zeggen foto's genoeg? Of kunnen onze trouwe luisteraars inmiddels geen vulkaanfoto meer zien en haken ze één voor één af? We hebben besloten dat deze blog misschien nog wel meer voor onszelf is dan voor jullie (en voor de menschen die hun ziel nog niet aan Mark Zuckerberg hebben verkocht). Voor later, als herinnering aan hoe vrij het leven kan zijn. En ik realiseer me dat dit niet voor iedereen is, we hebben allebei een prima salaris, we wonen in een staat vol wonderschone natuur, en we zijn 'vrij' van verjaardagen, bbq's, en andere bezoekjes. En natuurlijk missen we vrienden en familie heel erg, maar het is maar voor een paar jaar en als we hier toch zijn, moeten we er maar zo intens mogelijk van genieten!
 |
| Hotel Paris |
Een weekje later had ik een mini Varicello Zoster virus (waterpokken virus)-congres in Vail, Colorado. Vail ligt naast Aspen, en is een zelfde soort skiresort, maar in mei is er geen levende ziel te vinden. Naast congresgangers dan, want met 50% korting op hotels en voer is het een populaire plek voor meetings. Er lag nog wel heul veul sneeuw, maar de liften waren dicht vanwege de elk (een groot edelhert-achtig beest) trek. Samengevat: het voer was goed, de mensen waren leuk, het science programma was beknopt en de rockies zijn adembenemend. We'll be back!
 |
| Android Honeycomb |
 |
| Cook Josh |
De zomer in Portland werd onderbroken door een tripje naar Polen en Nederland! In Gdansk werd het jaarlijkse herpesvirus congres gehouden, en het toeval wil dat we allebei aan herpes werken. En als we dan toch via Amsterdam vliegen kunnen we net zo goed even uitstappen! Even nieuwe babies knuffelen, nieuwe huisjes bezoeken, nieuwe partners leren kennen, of gewoon lekker als vanouds bijkletsen. Maar hadden jullie nou echt niet wat beter weer kunnen bestellen?!
Terug in de US moest er wederom getraind worden voor de volgende run: de Hood to Coast (en dat was nodig na alle gezellige wijntjes, haring, stroopwafels, en verscheidene Hollandse potten). Dit jaar zat ik in de organisatie, dus hadden we wel coole shirts en een leuk thema (al zeg ik het zelf), maar organiseren, het busje besturen en ook nog eens bijna 30k rennen in 30 uur was best wel vermoeiend. Gelukkig was er dit jaar budget voor een huis met bubbelbad op loopafstand van de finish en gratis massage op het strand, waar alle stress en spierpijn weer als sneeuw voor de zon verdwenen! Iets minder uitdagend, maar des te hilarischer was de Warrior Dash waar ik samen met Liz en mijn Duitse studente Sophie aan mee heb gedaan. Verkleed als Betty, Wilma en Pebbles hebben we ons door de 5k run met 15 hindernissen heen geworsteld. Het was eigenlijk een soort militaire stormbaan met o.a. zwemmen over boomstammen, brandweerpalen, over vuur springen en als afsluiter een enorme glijer op een modderbaan! Geweldig! Wanneer kun je als volwassene nu nog in boompjes klimmen en met modder gooien?! In een nabij gelegen meertje mocht iedereen zich zo goed en zo kwaad als het kon wassen om vervolgens als een echte warrior bier en turkey-legs (kippenpootx100) naar binnen te werken. Raorrrr!
Eèèn we hebben nog een beetje gekampeerd. Daar maken we een apart blogje van, ok? Want ik voel inmiddels de aandacht verslappen ;-).
Oja, voor degenen doe het nog niet gehoord hebben: Sjoerd heeft al weer een nieuwe baan! Sinds 12 september werkt hij ook als postdoc op het VGTI, dus we kunnen samen naar het werkje! Sjoerd werkt mee aan het grote HIV vaccin project, waarvan het doel is om een kreupel HIV-eiwit dragend herpesvirus te maken die als vaccin voor HIV kan dienen. Het onderzoek loopt nu in apen, maar Sjoerd's labje is al bezig met het maken van het menselijke vaccin! Nu zal het nog steeds jaren duren voordat dit in mensen getest mag worden, maar het voetje is tussen de deur! En nu we allebei in Beaverton werken kunnen we net zo goed wat dichterbij gaan wonen. En wat goedkoper. En wat groter. Vrijdag hebben we gekeken bij hele schattige townhuisjes (met kelder, een eigen wasmachine en 2e slaapkamer) en als we door de criminele-keuring komen dan gaan we half november verhuizen. Bye bye beige, helló space!
De foto's vind je op de fotoalbumpagina (klik op het grijze vlakje om de slideshow te starten; of ergens anders om het fotoalbum te zien).
Miekje
Jeeemig wat een lang verhaal ;-) Gelukkig wist ik bijna alles al, behalve van het leuke nieuwe huisje! Superleuk en fijn dat jullie dan meer ruimte hebben, kan je weer wat nieuwe Halloweenpakken maken.
BeantwoordenVerwijderenDikke kus! Liefs Daan
Superleuk verhaal! En dat huisje, spannend, superleuk! Misschien dus oud & nieuw vieren in een nieuw huisje? Ik geloof jou niet meer als je zegt, dat heeft geen haast, dat komt na dit of dat wel hoor, haha! Het kan toch altijd ineens een week later zo ver zijn bij jullie ;) Alvast een fijne herfst gewenst met pompoenen-uithollen en misschien nog fotoboeken bijwerken? En tot over 11 nachtjes slapen!!! Kus
BeantwoordenVerwijderen