dus dat werd een nachtje op de vloer slapen (hoogpolig tapijt, het had erger gekund). De dag ervoor (woensdag) hadden we een toer gemaakt door East Portland, wat er verrassend gezellig en groen uitzag. Allemaal mooie houten huizen met bankstellen op de veranda, en een hoge dichtheid aan tweedehandswinkeltjes, gepaard met een hele bende freaks, maar deze waren eigenlijk allemaal heel relaxed en vriendelijk, beetje het Pinkpop gevoel. Vintage Pink was een giga roze schuur vol coole spullen waar we meteen verliefd werden op 6 eetkamerstoelen (oranje met een koperen werkje). Op dat moment besloten we ook om onze hele inboedel over een paar jaar mee te containeren, zo cool zijn de stoelen! Oja, en een giga salontafel in 50s stijl, compleet met extra laag voor de laptops. Bij de Lounge Lizard hebben we een oranje barok-meets-50’s skyleren fauteuil gekocht, helemaal verliefd! Al deze troep hebben we toch in 2x mee kunnen nemen in onze huurauto, scheelt toch weer ‘dough’. En een heleboel ergernis, want terwijl onze retro-meubeltjes lekker stonden te shinen in onze nieuwe huis, hebben we een halve dag op de Ikea gewacht (en 30.000x gebeld) om er achter te komen dat ze a) al geweest waren, b) het gewoon in de truck stond, c) het toch bij de Ikea stond?? Weer een nacht op de grond...
Op advies van Daan zijn we donderdag naar de Target gegaan, daar had zij de stofzuiger en het koffiezetapparaat gekocht. Meteen een harde les over Portland’s stratenplan: je moet wel goed opletten of er SW of SE staat. Alle straten bestaan namelijk aan beide zijden van de rivier. Dus terwijl wij vrolijk in West Portland naar Washington 9800 reden, door de spits, besefte ik dat de target op SE 9800 zat en dus aan de andere kant van de stad... Door gebrek aan kaart hadden we ook niet helemaal door hoe ver het was, uiteindelijk hebben we er 75 minuten over gedaan om bij 98th te komen, terwijl het over de snelweg 10 minuutjes was geweest. Bright site: we zijn een ‘Dirt Devil’ en een ‘Mr. Coffee’ rijker! Daarna zijn we naar de Ikea gevlucht voor al het andere. Wat moet je veel kopen als je niets hebt! Weer 2 karren vol en thuis gekomen verzin je nog 20 dingen die je had moeten meenemen. Goed business plan: Xenos in Portland. Waar koop je in ’s hemelsnaam cheap ass plastic mandjes voor je sokken (erg belangrijk). Ik zit er al over te denken om gewoon supermarktmandjes mee te sneaken. En dan de boodschappen, ik ging even het ‘essentiële’ halen, terwijl Sjoerd op de Ikea-die-niet-kwam zat te wachten. Uiteindelijk ben ik maar met de hele kar teruggelopen, ’t was niet meer te tillen. Nu is het ook echt ‘the bigger the better’. Persoonlijk vind ik Amerikaanse supermarkten best wel duur, maar als je overal de family size van neemt (bijvoorbeeld 2 kilo cashewnoten), dan valt het weer mee. Wel uitkijken dat je die zak Dorito’s niet net zo snel opvreet als in Nederland
Maar goed, iDingen kunnen hier heel cheap zijn, het gewone leven is dat niet. Dus we stoppen heel bewust alle restjes in diepvrieszakjes (die overigens belachelijk duur zijn, evenals vuilniszakken: $6 voor 32 zakken!) en proberen zo een beetje te besparen. Eigenlijk best fijn, zo’n lege vriezer, lekker overzichtelijk. Zo’n gereset leven, gereset huis: geen rommel, kastruimte zat, alles is nieuw. Keerzijde, het kost je klauwen met geld. Maar goed, nu is het nog euro > dollar 
Met die insteek hebben we ook allebei een nieuw snowboard gekocht (dinsdag gaan we 3 dagen boarden bij Mount Baker, Washington) en een nieuwe fiets. Dat laatste was niet helemaal het plan, maar we schrokken ons een hoedje van de prijzen van 2e hands fietsen. Nieuwe fietsen daarentegen waren niet veel duurder, en nieuw dus. Moet ik wel zeggen dat je dan een hele kale fiets hebt, de standaard en een bidon horen bij de extra ‘convenience’ package, de spatborden mag je zelf uitzoeken (en betalen), en als je een mandje op je fiets wilt moet je ook nog ergens een bagagedrager vandaan halen. Oja, en een slot en lampjes, pfff... Wat rekensommetjes later zijn we allebei de trotse eigenaren van een nieuwe 21-versnellingen fiets! Sjoerd heeft een mooie matzwarte mountainbike. De mijne is enorm retro paars met bloemetjes, gele spatborden en een bloemenmandje voorop (geen budget meer voor een bagagedrager). Nu kunnen we eindelijk de stad gaan exploren op onze fietsjes. Daarna komt er een leuk verhaal over hoe leuk Portland is
For now, als je ooit gaat emigreren, neem je modem en fietslampjes gewoon mee. En kan iemand ons theedoeken en Xenos mandjes sturen? Cheers!Miekje
Geen opmerkingen:
Een reactie posten