IJdeltuiterij

Het is iets wat ik liever zo lang mogelijk uitstel in een andere stad: naar de kapper gaan. Laat staan in een ander land. Het is toch een heel persoonlijk gebeuren. Bij binnenkomst zie je ze denken: 'Dat jij zo nog over straat durft!' Afhankelijk van hoe goed je relatie met je kapper is wordt die blik in meer of mindere mate verborgen. Dan bekijken ze alles van dichtbij en zitten ze aan je hoofd. Zeg nou eerlijk, hoeveel mensen laat jij aan je hoofd zitten? Ze klappen je oor dubbel, prikken met hun wijsvingers in je jukbeenderen en vegen een kwastje over je neus. Buiten de kapsalon gebeurt dat alleen maar in de slaapkamer met een veertje.
Je bent in een nieuwe stad. Op 15 meter afstand is je haar niet meer te onderscheiden van een muts. Wat nu? Google maps biedt uitkomst. Op mijn nexus typ ik 'haircut' en binnen de kortste keren zie ik dat er op loopafstand vier kappers zijn. Het mooie van deze technologie is dat je meteen beoordelingen van klanten kunt lezen. Twee vallen er af. Eenmaal bij de nummer 1 gekomen blijkt dat hij volgeboekt is. Na een korte blik op de telefoon loop ik linea recta naar mijn laatste kans in de directe omgeving.
Ik word ontvangen met 'Happy May day! Happy derby day!' Ik glimlach maar terug. Weet ik veel. In de stoel gezeten probeer ik uit te leggen hoe ik er zes weken geleden uitzag. Ze kijkt ongelovig. Of ik kammetje drie wil op de tondeuse. Eh? Hoe kort wordt dat? Een halve inch. Lijkt me goed. Ze hanteert de tondeuse uit de losse pols. Als ze nu maar niet uitschiet. Natuurlijk, alles beter dan die helm, maar ik loop liever niet met een dooie, aangevreten hamster rond. Zo ijdel ben ik ook wel weer. Na een klein half uur ziet alles er tot mijn grote opluchting naar tevredenheid uit en wordt het bezoek afgesloten met een nekmassage. Het moet niet gekker worden. En dat voor $17. Jammer dat er vanaf maandag weer een fietshelm opgedrukt wordt.
Sjoerd